VAKANTIESTRESS?

Het was de afgelopen weken rustig. We hebben een app aangemaakt, zodat we daar alle Kreta vibes konden deponeren. 

Een app gedownload, die precies bijhoudt hoelang we nog moeten wachten, voor we op vakantie mogen. 

En verder, kabbelde het gewoon lekker door. Er zal vast ergens iemand gedacht hebben, vakantie zonder stress, kan niet. Dus we kregen ons bakkie met stress op een mooi zilveren schaal aangeleverd. 

Met op die mooie zilveren schaal, een scalpel. En voor wie denkt, what in the SAW is dit. Ja, zo werd het uiteindelijk wel, zonder een enge vent met een masker op een driewieler. 

Joanna kreeg haar eigen enge dokter met een scalpel. Zonder driewieler, dat dan weer wel. 

Joanna had een ontsteking op een vervelende plek. Waardoor ze de ontsteking moesten ruimen. Poging 1 was de milde variant. 

Poging 2 was, iets agressiever. Maar met de belofte dat ze gewoon op vakantie kon. Want het zou voor die tijd dichtgroeien.  

Een dikke middelvinger voor de dokter die dat had beloofd. Want eindstand, zat ze met dr kontje op de spoed. 

Zonder al teveel in detail te treden, laten we het erop houden, dat er meerdere open huizen volgde. Vol kijkdagen. 

Zachte heelmeesters, stinkende wonden, zullen we maar zeggen. En dat was letterlijk het geval toen ie ging infecteren. Met pus en viezigheid.  

Maar zo lief als Saphira is (ze houdt gewoon van leedvermaak), ging ze overal mee naar toe met Joanna. Om dr handje vast te houden, of foto's te maken van de meest charmante posities.  

Joanna kreeg op vrijdag, 4 weken voor de vakantie, van een arts in opleiding, tramadol. Joanna ging daar niet zo lekker op, en voelde zich nog veel zieliger, nadat ze werd herinnerd aan wat ze de dag ervoor had gegeten. 

Op maandag konden we weer terug. Ze kreeg antibiotica. Ze had veel pijn. En het was allemaal niet zo dolletjes. 

De vakantie stond op losse schroeven. Want ze mocht niet zwemmen. En het enige wat ze kon was liggen. 

Zuster Klivia, oh nee, zuster Saphira, mocht het werk overnemen. Dus meerdere keren per dag gezellig haar wond spoelen. Arme Jeff had geen moment rust meer in huis. Want Saphira woonde praktisch in. En met Saphira, krijgen ze er gratis 2 kinderen bij. En aangezien we allemaal niet dubbel eten, maar wel dubbel tellen in geluid.. Een huis vol, zeg maar. 

Op vrijdag, dus 3 weken voor we op vakantie zouden gaan, weer terug. Tsja, lastig, wat moesten we doen. Want de ontsteking zat er nog. En ook al ging het iets beter. Het was nog verre van ideaal. 

Joanna had zich er al bij neergelegd dat ze niet mocht zwemmen. Maar, wat als de infectie weer terug komt, in alle hevigheid. Of Joanna, Saphira gaat na apen en ze ook opgenomen wordt in een ziekenhuis. Waar doen we dan goed aan? 

Saphira zag beren en Joanna, die zag vooral geïrriteerd. En eigengijs dat die vrouw is... ze weigerde zich erbij neer te leggen. En zei, ik ga gewoon, punt. 

Uiteindelijk kwam de hoofdchirurg even zn plasje erover doen. Gelukkig niet letterlijk. Want dat was pas ongemakkelijk geweest. 

Anyway, de arts keek. Knikte een keer. Keek nog een keer. Hmm hmm aha, huhhuhh.. en zn visie was klaar. 

Rook je? Vroeg de lieftallige chirurg. Joanna, in alle eerlijkheid beantwoorde bevestigend. Dat is het probleem, aldus de arts. Als ze zou stoppen, zou het probleem minder een probleem zijn. 

Eigenwijs als we zijn. Gingen we hier natuurlijk tegenin En schoorvoetend gaf hij toe, dat stoppen met roken, niet het walhalla zou zijn. Maar wel zou meehelpen in een betere genezing. Of ze zsm wilde stoppen met roken onder begeleiding van professionals. Joanna, zei ja maar dacht nee. En Saphira dacht, wanneer je wilt stoppen, maakt me niet uit. Maar als Joanna in onze vakantie stopt met roken, blijft Saphira thuis. 

Nou, mri stond gepland. Maar de chirurg zei, in principe kan je op vakantie. Mits je wond open blijft. En je wond gespoeld blijft. Dus zuster Klivia mag blijven.

Saphira is nu praktisch in dienst van Joanna. Er moet alleen nog een contract opgesteld worden. 

Joanna had genoeg aan de woorden, IN PRINCIPE, want toen we het ziekenhuis uit liepen zei Joanna meteen, nou mooi, we gaan op vakantie. Waarin Saphira nog zei, laten we nog heel even afwachten.