DE REIS BOEKEN.

Voor wie denkt dat wij normale vrouwen zijn. Die normale vrouwen dingen doen. Geweldig goed zijn in multitasken, etc. Heeft het mis. Wij kunnen praten en roken tegelijkertijd. Eten en op onze telefoon zitten. Maar verder, vraag ons geen dubbeltaken uit te voeren, want dat gaat geheid mis. Bijvoorbeeld, als je ons zou vragen de was op te hangen en ondertussen eten te koken Dan zouden de sokken in de pan belanden en de pasta zou aan de waslijn hangen. 

Enfin, wij gingen boeken. Samen gekomen en nog een beetje aan het aftasten, of we het echt echt echt meende. Geen Schotland maar Kreta. Dat is zeg maar zoet versus zuur, beide kan lekker zijn, tis maar net waar je behoefte aan hebt. 

En wij bleven hunkeren naar de zon op onze huid. Dus, we bleven erbij, Kreta it is. Saphira had inmiddels al 300 verschillende hotels opgestuurd. En zij dacht dat het beste was om het vliegticket en het hotel apart te boeken. Ondanks dat Joanna al getracht had met goedkopere voorbeelden te komen. Maar ja, Saphira is lekker eigenwijs, gelukkig is Joanna inmiddels hier al volledig aan gewend. 

Ook bij de plaatsnamen had Chat geholpen. We hadden er geen weet van dat Kreta zo groot was. We kenden het van Oh oh Cherso (Chersonissos), de party plek met jongeren van Jemil z'n leeftijd. Waar ze zuipen tot ze kruipen. Kotsen tot ze flauwvallen. En proberen te wiepen wat bij voorkeur een hartslag en ademhaling heeft. 

Hoe verleidelijk die gedachte ook was (als in totaal niet), wisten we 1 ding zeker, daar zijn we minimaal 15 jaar te oud voor.  

Er waren zoveel mooie plekjes in Kreta, die wel aan onze eisen voldeed. Chat gpt gaf ons een top 3. En zo kwamen we uit in Bali. En dan niet Bali Indonesië, wat ook prachtig zal zijn. Maar Bali Kreta. 

Een plaatsje wat zo uit een droom kan komen. Idyllisch, tijdloos, vredig, authentiek met een rustgevende vibe. 

Het was van oudsher een klein vissersdorpje aan de noordkust van Kreta, gelegen tussen Rethymnon en Heraklion.

Bali ligt tussen de ruige bergen, en de andere zijde aan een prachtige azuurblauwe zee. Vergeet de massatoerisme, in Bali kom je tot rust maar is er ook ruimte voor de welbekende Griekse gastvrijheid en bijbehorende gezelligheid. 

Dat klinkt toch als muziek in je oren. 

Je zult nu wel denken nu is het een makkie.. want land, eiland en plaats is bekend, dan is het boeken zo gedaan.

Think again. Niks gaat bij ons vanzelf of makkelijk. Wij zijn geboren voor overdenken, wij zouden ook als voorbeeld in de dikke van Dalen kunnen staan. 

Saphira bombardeerde Joanna weer met zo'n 30 verschillende hotels in Bali. En Joanna schreef er bij de eerste 3, oh ja, leuk. Dat kan wel. Mooi. Daarna is Joanna gestopt met reageren. Die zag de bui al hangen. 

Tijdens het boeken, was Joanna haar mening doorslaggevend. Haar mening klonk ongeveer als, "Dit ziet er mooi uit, zullen we deze gewoon doen". 

Saphira haar reactie was, "Ja, die is inderdaad mooi, maar heb je die ander ook gezien?".

Joanna had haar keuze al gemaakt. En Saphira daardoor ook.

Een uur lopen stoeien met aparte vliegtickets en hotel. Joanna had al gezegd, kijk bij prijsvrij. Saphira uiteindelijk toch maar gekeken. En wat denk je wat, Joanna had gewoon gelijk. 

Saphira mag geen reisleider meer zijn. 

En Joanna is blijkbaar prima in staat om wel vakanties te regelen (of was dit nou een geheimpje). 

Tijdens het boeken kwamen we erachter dat we goedkoper uit waren als we 13 dagen gingen ipv 11. Dus we gaan 13 dagen naar Kreta. 

Na het boeken was Saphira blij en bang. 2 weken zonder haar kinderen. Is als een heroïne junk zonder zn naalden.

Dus dat gaat nog even wennen zijn. Maar gelukkig hebben Saphira en Joanna elkaar. 

Joanna heeft Saphira al beloofd dat ze de hele dag zich zal gedragen als de kinderen. 

'MAM MAMA MA BRO". 

En bestel maar bestel maar, bestel maar. Zolang Joanna maar niet gaat vragen om de voetmassages die Bibi wilt, of wilt dat Saphira haar billen afveegt, of naar bed tilt als ze moe is, komt het vast goed. 

We hebben dus geboekt van 16 tm 28 mei, naar Bali, Kreta, Griekenland. 

Misschien word het tijd dat we vast wat Grieks gaan leren:

Συγγνώμη, χαθήκαμε, μπορείτε να μας βοηθήσετε;

Syngnómi, chathíkame, boreíte na mas voithísete?

(pardon, we zijn verdwaald, kunt u ons helpen?)

Άσε μας ήσυχους, γενειοφόρο μαϊμού!!

Laat ons met rust, baardaap!

η μητέρα σου

i mitéra sou

Je moeder.

Γεια σας, είμαστε η Τζοάνα και η Σαφίρα.

Geia sas, eímaste i Tzoána kai i Safíra.

Hoi, wij zijn Joanna en Saphira. 

Πού μπορώ να βρω έναν καλό καπουτσίνο;

Poú boró na vro énan kaló kapoutsíno?

Waar vind ik goede cappuccino. 

Μπορούμε να καπνίσουμε εδώ;

Boroúme na kapnísoume edó?

Mogen we hier roken?

Δεν υπάρχουν σκορπιοί, κοριοί, κατσαρίδες ή άλλα παράσιτα εδώ;

Den ypárchoun skorpioí, korioí, katsarídes í álla parásita edó?

Zijn er hier geen schorpioenen, bedwantsen, kakkerlakken of ander ongedierte?

Πόσο κοστίζει αυτό το αστείο;

Póso kostízei aftó to asteío?

Hoeveel kost dit grapje. 

Εβίβα

Evíva

Proost 

Zo redden we ons een heel end. Als ik er uitspraak zo zie, hoop ik dat ze Engels begrijpen. En anders is een middelvinger een universeel ongesproken taal.

Nu nog leren vloeken als een griek en we zijn ingeburgerd.