Heraklion, Knossos en Rethymnon.

Vanmorgen regende het. Het was bewolkt. En Saphira had de bokkenpruik op (ja alweer, arme Joanna, hoe houdt ze het vol). 

De wekker ging geen eens zo vroeg, maar dit keer was Joanna degene die als eerste uit bed kwam. Dit was overigens ook de eerste keer dat zij degene was, die eerder opstond dan Saphira. Normaal is juist Saphira degene die Joanna aanspoort. Maar dit keer dus andersom.

We wilden naar de grote markt in Heraklion. Daarna door de oude stad en vandaaruit naar Knossos. En als er nog tijd over was naar de grot van Zeus. 

Gevoelsmatig heeft Zeus ons helemaal niet in Heraklion willen hebben vandaag, want echt alles zat tegen. 

Heraklion heeft een aantal parkeergarages en een aantal langs de zijkant van de weg. Maar voor sommigen moet je van te voren reserveren.

Enfin, het was super druk. Veel vertragingen. Ongeluk gebeurt. Niet de eerste die we gezien hadden. En later op de dag nog een ongeluk gezien. Zo gek is dat niet want de verkeersregels zijn bizar, net als de wegen. En sommigen rijden echt alsof ze levensmoe zijn.

We waren eindelijk bij een parkeergarage, redelijk dichtbij het centrum en de markt. Wat denk je, hij zat vol. We hadden het helemaal gehad met de stad, en dachten, we rijden wel door naar Knossos, want we hadden de markt toch al gemist. Want ja, hoe typisch is dit, we wilden naar de markt, maar waren weer eens niet op tijd. 

Eenmaal aangekomen bij Knossos zijn we eerst gaan lunchen. Het was een klein idyllische taverne, met een uitgebreide kaart. Wat ons als eerste opviel was de kaart met lineair b taal. Lineair B is de oudst bekende geschreven vorm van de Griekse taal. Het schrift bestond niet uit letters zoals ons alfabet, maar uit syllaben (lettergrepen) en kleine tekeningen (ideogrammen) voor producten zoals wol, olie, paarden en graan. Het werd puur gebruikt voor de paleisadministratie. Op de stoelen waarop we zaten stond onze functie. Joanna was paardenkarmaker en Saphira was uiteraard de koning ;). 

Joanna wilde graag op zn Grieks, en dan heb ik het over het eten. Dus moussaka besteld en tzatziki met brood. Het was erg lekker, al vond Joanna de moussaka van haar ouders het lekkerste. 

Na het eten begon het te onweren. Saphira zweet peentjes, schijt 7 kleuren, bibbert en beeft bij de donders en de flitsen. Toen bleek dat de onweer verderweg zat, kon Saphira ook weer rustig zitten. Het begon flink te regenen en Joanna zat aan de koffie te nippen, terwijl Saphira het personeel een handje hielp om alle stoelen onder het afdak te krijgen. Een beetje spijt had Saphira daarna wel, want haar spijkerjasje was nat. Om wat op te warmen echte thee uit de bergen van Kreta gedronken. Het was verrassend lekker. 

Toen de regen was opgehouden zijn we naar Knossos paleis gelopen. 

Knossos is de grootste en beroemdste archeologische vindplaats uit de bronstijd. Arthur Evans is degene die de opgravingen deed tussen 1900-1931. En dus het Minoïsche paleis heeft gevonden, en gedeeltelijk heeft aangevuld in hoe hij dacht dat het eruit zou hebben gezien. Wat we zagen was dus gedeeltelijk feitelijk en een gedeelte verzonnen/ingevuld. Evans heeft onder andere de houten balken door betonnen balken vervangen. Over de manier waarop hij Knossos restaureerde zijn de meningen verdeeld. Hij ging tewerk met enige verbeelding en maakte veel gebruik van beton en staal. Critici voeren aan dat zijn reconstructie meer over de art deco van de jaren 20 zegt dan over de Minoïsche beschaving.

Knossos zou de eerste stad van Europa zijn geweest.

Knossos zou volgens de mythologie, de stad van koning Minos zijn geweest. 

Koning Minos sloot de Minotaurus (half mens half stier en at enkel mensenvlees) op in het Labyrint van Knossos. De minotaurus was de stiefzoon van koning Minos. Elke negen jaar offerde Athene 9 kleine jongens en 9 meisjes aan het monster.

Prins Theseus besloot het beest te doden. Koningsdochter Ariadne werd verliefd op hem en gaf hem een zwaard en een bol wol. Theseus bond de draad vast bij de ingang, vond het monster in het duister en stak het dood. Dankzij de draad ontsnapte hij uit de doolhof.

Minos was woedend en sloot bouwer Daedalus en diens zoon Icarus op. Daedalus maakte vleugels van veren en was. Ze vlogen weg, maar Icarus vloog te dicht bij de zon. De was smolt en hij stortte dodelijk in zee. (Dit verhaal heb je in een eerder stuk gelezen, bij Agia Galini). 

Het was geen hol aan. Knossos had beter kuttos of knuddes kunnen heten. Maar omdat we wel 20 euro pp hadden betaald voor de entree hebben we het beste er maar van gemaakt. Er waren pauwen. We wilden graag dat ze hun veren zouden laten zien. Saphira probeerde eerst via youtube pauwengeluid af te spelen. Missie niet geslaagd. Dus Joanna ging via youtube de lokroep doen, volume voluit en het duurde niet lang voordat de pauwen opgehitst hun prachtige veren lieten zien. Maar het hield niet op daarbij. 1 sprong van het blok af draaide een rondje, om een uitnodiging te doen aan Joanna, de pauwenvrouw, om op zn Grieks te komen. En dat rondje met zn kontje, deed ie meerdere keren. Zodra ze stopte met dr geluidje, droop ie af. 

Nadat Joanna merkte hoe de pauwen erop reageerde, deed ze elke keer de lokroep op, zodra ze een van de pauwen zag. Joanna wilt nu graag thuis ook een pauw. 

Verder hebben we rondgelopen en gedacht, wat doen we hier? Vooral omdat we zagen, dat er materialen waren gebruikt, die in die tijd, nog helemaal niet gebruikt werden. We vonden het teleurstellend, we mochten bijna nergens in, want alles was afgesloten. Maar we hebben wel veel lol gehad. Ook met het maken van bepaalde fotos. 

Met mijn verjaardag heeft Joanna wat opdrachten bedacht. Eigenlijk voor Schotland. Maar aangepast nu, naar Kreta. Dus sommige niet zulke charmante fotos, zijn Joanna's schuld. 

Van hieruit doorgereden naar Rethymnon, met heerlijke muziek aan. Joanna ging vol gas want inmiddels al goed ingeburgerd hier. Remmen is voor mietjes. 

In Rethymnon aangenaam verrast. Het was druk en toeristisch,maar wel echt gezellig. Leuke winkeltjes, mooie straatjes en gezellige tavernes. Ook veel gelachen over uitspraken en momenten van de afgelopen dagen. Waaronder de niet zo tactische opmerking van Saphira tegen de Duitsers die we hadden leren kennen, of ze de fiets van mn oma willen terugbrengen.. gelukkig konden ze hier wel om lachen. Zelf maakte ze ook zulke opmerkingen , dus zat het wel goed. Ook over het kattenvoer van gisteravond. Saphira had het op aanraden van Joanna op straat gegooid, onder ons balkon. Eenmaal boven, kwam er een zwerfhond die al dat kattenvoer probeerde op te eten. Echter bleek dat kattenvoer niet goed is voor de hond. Saphira zag het al voor zich dat zij de oorzaak was van een maagzweer van die hond, dus zij Joanna ook bang gemaakt voor de gevolgen van hun goede daad. Wij samen vanaf dat balkon die hond wegjagen. Het was vast een mannetje, want hij luisterde voor geen meter. Uiteindelijk is Saphira naar beneden gegaan met een bezem, en heeft al die kattenbrokken in de berm geveegd. Daarna nog een fles water erover heen gegooid. En Joanna, die bezeek dr eigen om hoe driftig Saphira al die kattenbrokken aan het wegvegen was. En helemaal toen Saphira terug naar boven kwam en die hond gewoon weer die kattenbrokken aan het eten was die in de berm geveegd waren. Joanna dr ksssttt was uiteindelijk overtuigend genoeg. Al is die nu, terwijl ik dit schrijf, ook weer aan het zoeken naar de kattenbrokken. 

Maar goed, terugkomend op Rethymnon, we hebben de avond goed afgesloten samen. Rauwe pizza en mwah pasta, maar dat mocht de pret niet drukken.. En nu lekker naar bed. Morgen gaan we naar een bijzonder strand, het beloofd morgen weer een dag te worden met zoveel stappen, dan onze stappendoel meer dan eens gehaald wordt op een dag!