SAPHIRA'S FOBIEËN

Joanna was dus vastbesloten om op vakantie te gaan. Ondanks dat iedereen om haar heen twijfels had. 

Er bestond een kans om in een Grieks ziekenhuis terecht te komen. 

Het ziekenhuis eten in Nederland is niet te eten. De verwachting is dat dit in Griekenland niet veel beter zal zijn.  

Dus om wat kilo's af te vallen, en de vakantie wat verder uit te breiden, is een ziekenhuisopname een goedkopere optie dan liposuctie. Maar toch, niet een die hoog op ons lijstje staat. 

We hebben besloten (lees, Saphira heeft besloten) dat we pas definitief op vakantie gaan, als de arts op 4 mei (12 dagen voor vertrek), groen licht geeft, nadat hij de mri heeft beoordeeld. Joanna daarentegen heeft besloten, dat we sowieso op vakantie gaan. 

Dus, daadkrachtig als Joanna kan zijn (kop in het zand steken is ook een tactiek), hebben we stoelen voor de heenvlucht geboekt. Tui fly Düsseldorf. Joanna en Saphira dachten dat het easy peasy, lemon squicy, was om dit te regelen. Want als onze mannen dit kunnen regelen, moeten wij dit ook kunnen, toch? 

Na een hele scheldserenade, vol verwensingen aan de bedenkers van de website en diens moeder, is het gelukt. We hebben niet ingecheckt, maar wel alvast een plaatsje uitgekozen. Joanna wilde bij het raam. Saphira bij het gangpad. Saphira wilde achterin, want, daar zou het, het meest veilige zijn. Saphira heeft vliegangst, terwijl Joanna hoopt op turbulentie. Degene die tussen ons in komt te zitten, zal na afloop van de vlucht gewilt hebben dat ie een ander plekkie had uitgekozen. 

Koffers mogen 15 kilo zijn en 1 stuks handbagage. Wij doen alsof we blond zijn. 

We nemen mee, een koffer, een rugtas, een handtas, en als de koffer vol zit ook nog een plastic tas. 

Als voorbereidend werk, zou Saphira Saphira niet zijn, als ze niet alles zou uitzoeken qua veiligheid. Want Saphira doet stoer, maar is eigenlijk een mietje. 

Als er 100 jaar geleden een haai is gespot in Griekenland, of in een straal van 100 km, ziet Saphira Jaws taferelen voor zich. 

Haaien zijn er. En heel sporadisch is er een witte haai in de buurt. Dat heel sporadisch is voor Saphira genoeg redenen om de zee te skippen. 

Naast haaien, zijn er zee egels, pietermannen, koraalduivels en haasvissen. Klinkt als een gezellig uitje. Maar als je hierop staat, is je vakantie wel over. 

Kreta zou volgens Google VRIJWEL geen dodelijke landdieren hebben. Hier zou Zeus persoonlijk voor gezorgd hebben, door alle giftige wezens te verwijderen, aldus de Griekse mythologie. Zeus is nu al onze beste vriend. 

Dat vrijwel zinde Saphira ook niet. En Joanna wilt van niks weten. Volgens Joanna is het beter om je kop in het zand te steken (hebben we eerder gelezen he). Die tactiek werkt bij Saphira niet zo goed. Net als bij een spannende film, zoekt zij de spoilers al op. Joanna daarentegen, kijkt gewoon, met een oog, de andere houdt ze angstvallig dichtgeknepen. Alsof dat de beelden tegenhoudt. Maar het ging om het idee he. 

Welke potentiele dodelijke beesten zijn er dan, horen we je zeggen. Nou, slangen (niet giftig), GIFTIGE spinnen die kunnen springen (Zeus heeft gelogen, de eikel), muggen (Raki drinken zouden ze niet fijn vinden, dus wij drinken elke avond een glaasje Raki, Yamas!! Oftewel, proost!) en de grootste angst van onze vorige vakantie samen: Schorpioenen. De vorige keer waren er op de slaapkamer van Joanna en Jeffrey, schorpioenen. Er waren er meerdere gevonden. En mieren kregen ze er ook gratis bij. Wij hopen dan ook, dat we deze extra dierentuin dit keer niet meemaken. Want dit keer is er geen Jeff bij die ze dood maakt. Dit keer zijn we er met zn tweetjes. Dames in nood, als het om ongedierte gaat. Joanna gooit zich op een aanvaller, als het moet. Maar als het om een schorpioen gaat, gooit ze liever Saphira dan zichzelf.  

Maar goed, het grootste gevaar zit 'm niet in de beesten die er leven. Ook niet in de mensen die er wonen. Maar er zijn meer dan 1000 aardbevingen per jaar in/rondom kreta. Gelukkig zijn de hotels e.d. hier op ingericht. Dus zouden de gebouwen hooguit wiegen. De kans op een aardbeving mee te maken in de 2 weken dat we er zijn is dan ook 100%. Maaaar, of we hem voelen, die kans is maar klein. 

Wat moeten we doen bij een beving: bukken, schuilen, en jezelf goed vasthouden. We houden elkaar gewoon goed vast, komt vast wel goed. 

Tsunami's kunnen voorkomen. 70 jaar geleden voor het laatst. Hopelijk maken we zoiets niet mee. Want hard rennen, zie je ons niet doen. En als we dat wel doen, hangt onze tong op onze knieen naar 15 meter. 

Gelukkig is de kans op al die ellende veel minder groot tav een leuke zorgeloze vakantie. Maar dat is Joanna haar wijsheid. Hierin is Joanna de wijze. En ja, dat vindt ze fijn om te horen.