Mooi, mooier, mooist

Vandaag een druk programma, want nog 1 dagje touren. En in dit dagje wilde we ook alles zien wat nog op ons lijstje stond.

Eerst ontbijten, Saphira dacht dat ze de boze buurman zag, dus ze keek hem en zn vriendin boos aan. Dat zal ze leren ons te sssstten. 

Het ontbijt was niet veel soeps dit keer, het brood was op en de kaas was gister wat zurig, dus vandaag het gehouden op kwark. 

Daarna de spulletjes gepakt en naar de auto gelopen. Eerste stop was Sisi. Niet prinses Sisi, die vertoefde graag op een ander eiland (Corfu). 

Sisi is een klein vissersdorpje vlakbij Malia. Hier een kop koffie gedronken en langs de haven geslenterd. Het water was zo helder dat we de visjes zagen zwemmen. Het haventje was bijzonder omdat er op de kade een soort van mini palmbos was. 

Nadat de koffie op was op naar de volgende stop. Dit keer was het beach time. En niet zo maar 1, maar Golden Beach, of Voulisma beach. Een van de mooiste stranden van Kreta. Toen we de trappen naar beneden liepen, waren we eerst aan het balen over de vele trappen die we nu weer af en dus ook weer op moesten. Tot we het uitzicht en het strand zagen. Het was het meer dan waard. Je waant je in een ver tropisch land, de Caribische eilanden bijvoorbeeld. Het zand oogt goudgeel. Het water is turquoise en enorm helder. Wel weer typisch Kreta, voor alle mooie dingen, moet je moeite doen. 

Helaas waren er geen bedjes meer, dus op het zand gaan liggen. Ook dat hadden we er voor over. Samen nog lekker de zee in geweest, het water was heerlijk. Saphira zag een grote golf niet aankomen en kreeg een volle golf in haar gezicht. Joanna lachte iets te hard, want ook zij kreeg de volle laag. Zeewater in haar ogen en mond, en een uur later zat er nog zand tussen dr tanden.

Ook nog een grote schorpioen gezien. Gelukkig was ie van plastic. Maar gezien onze vorige vakantie en het schorpioenen verhaal, moest ie wel op de foto

De laatste keer de zee in. Nog 1 x even gescrubt worden, gratis en voor niks. Om vervolgens ons om te kleden in een tunneltje die een hotel met het strand verbind. 

Hier kwamen we er ook achter dat we meer zand hadden meegenomen in onze bikini dan aan onze voeten. Maar goed, omgekleed en wel, zouden we aan onze laatste stop van de dag gaan beginnen. 

Chersonissos, bekend van oh oh Cherso. Even de drukte opzoeken. Kijken wat het inhoudt. En mensen kijken. 

Het was druk in de stad, druk op de boulevard en een wegafsluiting. Het begon al goed. Een rondje over de boulevard heeft ons meer laten irriteren dan een mug op een zwoele zomernacht. De vergelijking is eigenlijk best passend. Een mug irriteert je voor je bloed. Deze mannen willen je in hun restaurant of cafe voor je centen. En om je zover te krijgen, proberen ze je te charmeren. Joanna loopt stug door, Saphira reageert op allemaal, no thank you. Maar dan hebben ze je want dan blijven ze doorgaan. En je bent nog niet het ene restaurant voorbij of de volgende begint alweer met lokken. 

Uiteindelijk bij een pub, of zoals Joanna het noemt, een poep, wat gaan drinken. Hier kwamen we er ook achter dat we fout geparkeerd stonden, want na 20.00 wordt de boulevard afgesloten en kun je er niet meer uitkomen. Oeps. Joanna had pizza gezien en wilde liever eten. Saphira zag het al voor zich dat we niet meer wegkwamen, dus wilde liever gaan. Oud Chersonissos moet ook leuk zijn, en maar 5 min rijden. Joanna vond dat ook prima. Dus wij opweg naar oud Chersonissos. 

Oud Chersonissos ligt ergens hoog en stijl omhoog. De straatjes zijn smal en dan heb je ook nog tegenliggers en eigenwijze voetgangers die met hun kinderwagens de weg versperren. Katten en honden die zomaar oversteken. Het voelde weer als dag 1. Dus het moment dat we konden draaien, deden we dat. Joanna was blij dat ze niks had geraakt, de top chauffeuse. 

Na deze ervaring wilde we maar 1 ding, zo snel mogelijk een rustig plekje waar we konden zitten en eten. 

Saphira raadpleegde chat gpt en hij kwam met een uitstekende suggestie. Een authentiek dorpje met dito taverne. Fodele is een heel groen, schilderachtig dorpje dat bekendstaat om de omliggende sinaasappel- en citroengaarden en als de geboorteplaats van de wereldberoemde schilder El Greco.

De broer van de eigenaresse heeft ons bediend en was erg vriendelijk. Voor ons in ieder geval. Zn zoon kwam binnen en hij jaagde hem de tent door. Reden onbekend, maar hij zal vast een goede reden hebben. Het zaakje was echt een familiezaakje. Zus, broer en hun ouders en misschien nog wel de overgrootmoeder hielpen ook mee. Een heel oud krom omaatje stond een grote plastic emmers te vullen met geschilde aardappelen. De mannen die op het verhoogde terras zaten, dronken hun koffie en praten met elkaar. Het eten was heerlijk. En we betaalden zo weinig, echt bizar. Er was een poes met een ontstoken oogje. We hebben hem extra fooi gegeven, als hij ook de medicatie wilde halen voor de poes. Hij zei dat hij dat sws wilde doen, maar dat hij het niet gezien had en de katten soms vechten en dat het dan tijdelijk was. De medicatie was 5,-. We gaven hem zoveel extra fooi dat hij ervan schrok. En nog waren we evenveel kwijt als we normaal kwijt waren als we uiteten gingen. 

Daarna in het pikkedonker naar ons appartement gereden. We kwamen thuis en gingen even op ons balkon zitten. Onze boze buurman had hier blijkbaar problemen mee. Het was half 11, en we praten normaal tegen elkaar. De boze buurman trok de schuifpui open, en smeet hem dicht met een rotknal. Daarna deed hij hem weer open, en stak hij zn hoofd om het hoekje heen. We vroegen of hij een probleem had, en hij zei dat wij het probleem waren. Want we zouden al 2 dagen schreeuwen. Nou kent hij ons nog niet, want als we zouden schreeuwen, dan zouden ze het 5 blokken verder ook nog horen. 

Maar goed, getracht beleefd te blijven. Maar zijn gedrag werd steeds grimmiger en respectlozer. Saphira zei hem dat hij anders gewoon oordopjes moest indoen, want het was pas half 11 en ook wij hebben vakantie. Waarop zijn antwoord was dat Saphira a little bitch was. Dat is ze ook. Dus Saphira zei, thank you. Hoe bozer hij werd, hoe harder Joanna moest lachen. Daarna noemde hij ons stupid. Dus wederom hem bedankt voor zn complimenten. En dat was ook weer niet goed. Daarna vroeg hij waar we vandaan kwamen, dus Saphira antwoordde, Nederland. Toen maakte hij een dis naar alle Nederlanders, volgens hem verklaarde dat een hoop, want er waren geen aardige Nederlanders. Joanna zei hem dat in Nederland de mannen wel respect voor vrouwen hadden, maar dat hij dat zeker niet had. Vervolgens wenste hij ons een fijne vakantie en hoopte hij dat we snel doodgaan. 

We zijn naar de receptie gegaan en hij wordt aangesproken op zn gedrag. Nu hopen wij dat hij uit het hotel gezet gaat worden. En aangezien wij onze laatste nacht hebben morgen. Zullen we hem eens lesje leren, wat het verschil is tussen normaal praten en schreeuwen, dan zal die pas meemaken wat voor little bitches we kunnen zijn.. De @#€.

Nou, morgen staat een bali baaldag op het programma. Benieuwd of we de boze buurman nog gaan treffen bij het ontbijt. Nu al zin in.