DE TWIJFEL

Voor wie Jo en Saf kent, die weten dat keuzes maken, niet hun beste eigenschap is. En ze beiden behoorlijk impulsief kunnen zijn. En verschrikkelijk koppig en een tikkeltje overmoedig. 

Zo begonnen we dus te 'plannen'. En dat schrijf ik bewust met aanhalingstekens, want dat plannen van ons, is als een ikea kast in elkaar zetten zonder handleiding, als google maps zonder internet, als confeti in één storm, als een goed idee op een slechte dag. 

Kortom, niet onze beste eigenschap. We beginnen heel enthousiast te kijken naar een landkaart, met verschillende plaatsnamen. En kijken naar hoogtepunten. Tot zover gaat het goed. Maar dan... 

Dan kijken we naar een loch en denken we aan Nessie. Je weet wel dat zeemonster wat ergens verborgen ligt in loch ness. We zoeken van alles erover op. 

We kijken naar Edingburgh, zien mannen met kilt en vragen ons af of hun klokkenspel een melodietje maakt als ze voorbij lopen, zoals klingeling. Dat doet ons denken aan kerstliedjes, "kerstklokje klingelingehling". Wat doet denken aan de kerstboom. Die nog niet gezet was. Dat ook weer nieuwe gedachtes gaf. 

Jo zag een berg en wilde weten wat er op die berg aan dieren woonde. Eindstand zat Jo filmpjes van eendjes te kijken. 

Saf die niet kon kiezen tussen welke route. Welk kasteel. Trein, bus auto? Wat was het juiste vervoer. 

Eindstand, de kerstboom was wel gezet en we wisten na 3 maanden alles te vertellen over Nessie, waarom eenden waggelen (omdat ze anders voorover vallen), welke dieren er leven in de Highlands en dat er meer dan 1500 kastelen zijn in Schotland.  

En de stenen die je naar 1743 transporteren, volgens outlander, staan er nog steeds. Dus Jamie, hier zijn de Sassenachs. In meervoud. 

Dat mannen onder de kilt vaak niks dragen, al dragen ze steeds vaker ondergoed eronder. Dus hoe die gong klinkt, zal voor altijd een mysterie blijven. 

Dus we kwamen samen en we zeiden, dit moeten we anders aanpakken. 

Gestructureerder. 

Het klinkt meteen als een goede mop. 2 adhd' ers zitten samen in de kroeg. Zegt de een tegen de ander, ik ben structuur. Zegt de ander, ik weet niet wat jij gezopen hebt, maar dat wil ik ook. 

Anyway, wij hebben getracht structuur aan te brengen. In grote lijnen wisten we wat we echt graag wilden zien, hoe de route eruit kwam te zien. 

Daarna kwam punt 2. 

Hoe gingen we rondreizen. We hadden al snel bedacht dat de trein en de bus af zouden vallen. 

Saf kwam met het geniale nieuwsartikel over schurft dat steeds meer om zich heen slaat. Joanna haar gezicht ging van standje zonnestraal naar standje dood. 

Vanaf dat moment wilde Jo in geen enkel goedkoper hotel in Schotland meer slapen. 

Mind you, een hotelovernachting kost al snel 100-150 pond per nacht. En dan is dit een basis hotel. 

Dus terug bij af. We kwamen uit op een camper. Dat leek ons beide super leuk. 2 halve hippies. Niks kramperen in één of ander lek tentje. Maar gewoon in een bed. 

We waren ook weer enthousiast. Voor Safs verjaardag had Joanna allemaal meerkeuze vragen bedacht. Kies antwoord AB of C. Dit een aantal keren. Eindstand, zullen we dus in onze borad string badpak, vol borsthaar, met bijpassende zonnebril gaan paraderen in een of andere loch. 

Ook hadden we al geweldige foto poses voor de hele vakantie, dankzij Joanna haar creativiteit en Saphira haar geweldige keuzes. 

We zaten samen, om te gaan boeken voor de camper. En de twijfel sloeg weer toe. Want alle punten die we al eerder hadden benoemd, waren al een puntje van zorg. Maar toen we het weerbericht zagen voor een gemiddelde lente dag in Schotland, wisten we het zeker. DIT GAAN WE NIET DOEN.En ook hoe weinig bagage we konden meenemen. 

En dat wij eigenlijk gewoon halve prinsesjes zijn. Die echt niet 4 dagen met dezelfde legging met moddervlekken gaan

Lopen. Om dan nóg maar te zwijgen over de kou, het niet warm kunnen worden. En hoeveel verschillende kleren we moeten meenemen.

Nee Jo en Saf zijn iets teveel luxepoes. Ipv niet douchen en 11 dagen overleven.